第二千二百二十六章(1/11)
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
华表的状态显然不适合长篇大论。
&1t;
r />
&1t;
r />
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
他目前状况,说话都显费力,所以陈述这档子事儿,王忠瑜觉着还是自个儿代劳吧。
&1t;
r />
&1t;
r />
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
对此,林俊夫自然没啥异议。
&1t;
r />
&1t;
r />
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
客观看,由王忠瑜来讲比之华表可能更能表述清楚。
&1t;
r />
&1t;
r />
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
“嗯,小王,那就你来说,华子啊,你在旁边休息吧。”
&1t;
r />
&1t;
r />
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
&
nsp;
看了眼老林,在看看王忠瑜,林俊夫没有多言,只是点点头。
&1t;
r />
&1t;
r />
&
nsp;