第二十二章 人的命运(8/13)
>&/span>但他并没有流露出来&span nettext_kap;
ot;
>&/span>淡笑&span nettext_kap;
ot;
>&/span>:&span nettext_kap;
ot;
>&/span>徐兄太客气&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>儿&span nettext_kap;
ot;
>&/span>孩子虽然在修炼上有些天分&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
g
t;&/span>过还&span nettext_kap;ot;>&/span>太年轻&span nettext_kap;ot;>&/span>需要走&span nettext_kap;ot;>&/span>路还很长啊&span nettext_kap;ot;>&/span>&span nettext_kap;ot;>&/span>&/p>
徐玉龙笑着摇&span nettext_kap;ot;>&/span>摇头&span nettext_kap;ot;>&/span>目光深深地看着下方&span nettext_kap;ot;>&/span>二&span nettext_kap;ot;>&/span>&span nettext_kap;ot;>&/span>&/p>
心里却&span nettext_kap;ot;>&/span>没有太多&span nettext_kap;ot;>&/span>期待&span nettext_kap;ot;>&/span>&/p>
在他看来&span nettext_kap;
ot;
>&/span>面对四级武者&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>必输&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&/p>
&span nettext_kap;
ot;
>&/span>可惜&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>徐玉龙心中轻叹:&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>个&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>虽然深得柳大师和&span nettext_kap;
ot;
>&/span>太医&span nettext_kap;
ot;
>&/span>看重&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>过说到底&span nettext_kap;
ot;
>&/span>沧澜大6还&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>个以武为尊&span nettext_kap;
ot;
>&/span>世界&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;
>&/span>&span nettext_kap;
ot;