130.第一百三十章(9/9)
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**扬**帆**济**沧**海**:**“**还**没**,**看**来**这**种**属**性**的**出**现**速**度**和**内**功**品**级**有**关**,**我**学**的**是**昆**仑**派**普**通**内**功**。
**”
******&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**“**你**之**前**不**是**做**过**《**太**虚**功**》**任**务**吗**?
**”
**瑟**瑟**红**好**奇**。
******&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**扬**帆**济**沧**海**摊**手**:**“**可**我**任**务**失**败**了**呀**…**…**”
******&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**正**在**这**时**,**一**块**半**人**大**小**的**雪**团**突**然**从**天**而**降**,**恰**好**砸**在**扬**帆**济**沧**海**的**身**上**,**他**内**功**一**般**,**加**上**雪**天**地**滑**,**一**下**子**没**能**站**住**,**骨**碌**碌**的**顺**着**山**坡**摔**了**下**去**。
******&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**吴**越**山**青**离**扬**帆**济**沧**海**最**近**,**反**应**极**快**的**平**滑**后**飘**,**倏**然**之**间**已**来**到**扬**帆**济**沧**海**后**面**,**伸**手**搭**住**帮**主**的**肩**头**,**微**微**运**力**,**将**他**带**了**上**去**。
******&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**晕**头**转**向**的**扬**帆**济**沧**海**呸**掉**嘴**巴**里**的**雪**:**“**这**个**地**方**也**太**危**险**了**。
**”
******&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**“**好**厉**害**的**‘**雁**行**’**轻**功**!
**”
******&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**&**n**b**s**p**;
**山**道**上**行**人**不**少**,**方**才**的**举**动**颇**引**了**一**些**人**注**目**,**一**名**枣**红**长**衣**的**公**子**在**风**雪**中**姗**姗**走**近**,**笑**着**赞**了**一**句**吴**越**山**青**,**又**向**碧**轩**冷**灯**欠**身**问**好**:**“**碧**轩**师**姐**,**好**久**不**见**。
**”
**